Podstawą konstytucjonalizmu jest przede wszystkim teoria umowy społecznej. Hobbes, John Locke, Jan Jakub Rousseau twierdził, że podstawą organizacji społecznej jest umowa którą zawarli członkowie danego społeczeństwa, określając zasady funkcjonowania grupy, prawa jednostek, uprawnienia władzy. Podstawą wykonywania władzy publicznej jest UMOWA (źródło władzy). Nie przesądzała ona jednak kto jest suwerenem. T. Hobbes – że władca absolutny a Rousseau że naród.
Samuel von Pufendorf- twórca świeckiej szkoły prawa natury na uniwersytecie w Heidelbergu, 3 fazy umowy społecznej: Organizacja społeczna, Przygotowanie zasad rządzenia (to nic innego jak uchwalenie konstytucji) powierzenie władzy poszczególnym osobom lub konstytucją. Teoria praw natury to przedmiotowe prawa ludzkie nie wynikają z jakiejkolwiek władzy państwowej, biorą się one z natury ludzkiej i sa przypisane człowiekowi z chwilą jego urodzenia. Nowożytna teoria natury ma charakter świecki. Hugo Grocjusz (holenderski prawnik, ojciec nowożytnego prawa międzynarodowego). Państwo konstytucyjne to także teoria równoważenia władz. Trójpodział władz wg Monteskiusza w dziele „O duchu praw” Negatywne doświadczenie francuskie a pozytywne brytyjskie. Monarchia ograniczona – uważał za dobre zorganizowanie państwa. Stanowienie i wykonywanie prawa to dwie różne funkcje i powinny przynależeć do dwóch różnych organów.
Copyright @ 2010 Z historii Anglii