Z historii Anglii

Monarchia absolutna

Monarchia absolutna pracuje bez współudziału parlamentu. Na zachodzie Europy duży rozkwit ale w końcu staje się nieznośna. Bo jest to państwo policyjne a władza ma prawo do wszystkiego. Źródłem prawa – wola monarchy. Administracja funkcjonuje w oparciu o normy jednostronne. Obowiązki obywateli nie dając żadnych uprawnień. Monarchia reglamentuje życie publiczne i prywatne w swoim państwie. Krępuje wolność jednostki w życiu prywatnym i zawodowym. Największy problem to statyczne prawo feudalne. Szlachta się degeneruje a mieszczaństwo osiąga rozkwit bo ustrój, który nie daje jej szans i praw zaczyna być nie do wytrzymania. W rewolucji francuskiej – burżuazja chce swoich praw. Legitymacja królewska na innych zasadach niż patrymonialne, stopniowy proces budowania jedności terytorialnej państwa. Ale sami monarchowie nie zrobili by tego bez zgody szlachty, mieszczaństwa. Na mocy których poddali się ograniczeniom. Pierwsza doktryna państwa dobra wspólnego. W każdym okresie były różne doktryny teorii powstawania państwa. Pomału królowie musieli zmieniać państwo jako rzecz publiczna a nie patrymonium. Okres monarchii stanowej – współpraca między stanami a królem. Państwo feudalne to przede wszystkim dominacja prawa zwyczajowego, sztywne, niepoddające się zmianom. Partykularyzm terytorialny, nie ma jednego prawa w państwie np. we Francji 700 różnych praw. Co utrudniało stosunki gospodarcze.