Z historii Anglii

Ogólna charakterystyka epoki konstytucjonalizmu

Charakterystyczną cechą państw u schyłku XVIII i XIXw. pojawienie się ustawy zasadniczej/podstawowej. Określała ona relacje i kompetencje pomiędzy głównymi organami państwa, uprawnienia wobec obywateli. Okres konstytucjonalizmu rozpoczyna się w II poł. XVII w., wiązany z konstytucją USA, Francji i Polski. Rozwój tej idei w XIX wieku. Państwo Franków Salickich – król, który został wybrany przez ludność, Chlodwig napada na Burgundów, żeni się z córką, bierze chrzest i postaje państwo Franków (496r). 843r. Wielkie Imperium Franków, podział na wnuków Karola Wielkiego, początek Francji, Niemiec, Włoch. Dezintegracja polityczna w Europie, stosunki lenne obowiązują. Państwo ma charakter patrymonialny (od ojcowizny). Państwo należy do króla, nie jest oparte na służbie publicznej (jak w zachodniorzymskim). Polegają na stosunkach senior – wasal. Wasal w zamian za opiekę i lenno (ziemia) zobowiązani do służby wojskowej, rady i administracji i do pomocy finansowej gdy trzeba zapłacić za okup za syna czy ślub córki. Osłabienie władzy królewskiej, stały upadek miast, prawa, gospodarki, wojny domowe między wasalami i czysto iluzoryczną władzą królewską. Było coraz gorzej i w XI w. zostają odnalezione Digesta Justyniańskie – rozpoczyna się renesans prawa rzymskiego. Obywatele w państwie oczekują bezpieczeństwa i duża w tym rola kościoła jako pogromcy chaosu.